De stelling van Houten

Op een zomeravond maak ik regelmatig met mijn schoonzus een wandeling door het prachtige Houten-Zuid. De natuur in deze nieuwbouw komt volledig tot ontwikkeling en vooral de Vijfwal dat als een pentagram door de nieuwbouw loopt, wordt steeds groener.

Wandelend zie je hoeveel mensen een nieuw gelukkig bestaan hebben opgebouwd. Hoe kinderen veilig op straat spelen, hoe de pizza- en drugsbezorgers af en aan rijden en wat een rust er heerst. Ik zie de vogels, de hazen en katten lopen. De bomen die groeien en de planten die volop bloeien. Een gemeenschap waar je voor zou willen vechten.

Maar dan komen we aan bij de zuidkant van de Vijfwal. De natuur wordt minder en er is verhoging in de Vijfwal, hetgeen volgens de stedenbouwkundige een bastion is. Een bastion? Ja, een serieus uitspringend verdedigingswerk! We lopen verder en zien dat een hoge muur is opgetrokken, waarbij je met een beetje inbeelding de Rondweg als slotgracht kunt zien. Het enige dat nog mist zijn kanonnen. Bij mijn schoonzus komt de vraag omhoog of we met die kanonnen de Schalkwijksebrug kunnen raken.

Iets verderop passeren we een fietstunnel. Ik suggereer dat dit een toegangspoort lijkt, waarbij het valhek nog ontbreekt. De stedenbouwkundige heeft in elk geval ruimte voor de menselijke fantasie over gelaten. Vanaf het andere bastion in de wijk De Grassen is er mooi uitzicht over de omgeving. Een gebouw met ronde torens vlakbij aan de Fluweelmos toont een ijzeren vlag. Ook deze architect moet oorlogzuchtig zijn gebrieft, want het doet sterk aan een kasteel denken.

Maar vanwaar deze militaire inspiratie bij de ontwerpers? Gaat er een dreiging uit vanuit het zuiden? Niet dat ik weet. De sfeer is in het dorp aan de Wetering gemoedelijk. Goed er is wel eens iemand boos dat hij geen klompenhok in zijn minivoortuin aan de Jhr. Ramweg mag bouwen en een ander loopt soms met zijn broek achterstevoren door het dorp. Maar aanwijzingen dat straks weer een konvooi tractoren oprukt naar Houten zoals in de jaren negentig…. Die zijn er niet.

Zelf zou ik eerder een dergelijk verdedigingswerk verwachten aan de andere kant van de Rondweg. Met Bunnik leven we nog wel eens in onmin en doen politici soms harde uitspraken. Denk maar aan D66 die een paar jaar geleden tol wilde heffen richting Bunnik of de VVD die delen van Bunnik wilde annexeren.

Soms zou ik wel eens willen weten wat architecten en stedenbouwkundigen ’s avonds drinken of wat voor een soort pillen ze slikken.

Gepubliceerd in Schalkwijks Journaal, herfst 2007